Miód – najcenniejszy skarb pszczół (cz. 2)

freeimages.com/1068457_87651157

W poprzednim artykule (tu) pisałam o tym skąd się bierze miód i jakie cenne składniki w nim znajdziemy. Dzisiaj chciałabym napisać o jego bogatych właściwościach leczniczych.

 

Jakie jest lecznicze działanie miodu?

Najcenniejszą właściwością miodu jest jego zdolność do hamowania rozwoju mikroorganizmów, które są niebezpieczne dla człowieka. Chodzi tu przede wszystkim o bakterie gram-dodatnie, gronkowce i paciorkowce, oraz pałeczki gram-ujemne (Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus vulgaris, Salmonella typhi, Shigella dysenteriae, Pseudomonas aeruginosa). Poza tym miód działa na laseczki wąglika, prątki gruźlicy, rzęsistka oraz grzyby z rodziny Candida.

Najwyższą aktywnością antybiotyczną charakteryzują się miody spadziowe ze spadzi iglastej, nektarowo-spadziowe, a także miód gryczany i lipowy. Do średnioaktywnych zalicza się miód wielokwiatowy i ze spadzi liściastej, natomiast niską aktywnością charakteryzują się miody: akacjowy, wrzosowy i rzepakowy.

Swoje działanie bakteriobójcze miód zawdzięcza zawartym w nim enzymom pochodzącym od pszczół (oksydaza glukozowa, lizozym), dużemu stężeniu cukrów, niskiemu pH (ok. pH 4,1), które zapewniają kwasy organiczne, a które hamują rozwój mikroorganizmów. W wielu miodach odmianowych występują także substancje antybiotyczne pochodzące z nektaru roślin olejkowych (np. lawendy, tymianku, mięty, rumianku) i spadzi drzew iglastych (np. sosny, jodły).

Ze względu na dużą zawartość cukrów jest także świetnym środkiem konserwującym.

© stockvault/honey-comb127836

Miód znalazł zastosowanie w profilaktyce oraz leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, w przeziębieniu, zwłaszcza gdy choroba jeszcze się nie rozwinęła. Jest pomocny w leczeniu chrypki, suchości w gardle, katarów – pomaga w krótkim czasie udrożnić drogi oddechowe.

Swoje zastosowanie znajduje także w chorobach serca i układu krążenia. Regularne spożywanie miodu normuje bicie serca, zwiększa siłę skurczu i wydolność mięśnia sercowego, a także hamuje procesy miażdżycowe, rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi, a także usuwa obrzęki. Dzięki temu zmniejsza się napięcie nerwowe, poprawia samopoczucie i sen. Działania obniżające ciśnienie jest często wykorzystywane u kobiet w ciąży cierpiących na nadciśnienie, u których nie można stosować leków syntetycznych.

Pisząc o leczniczych właściwościach miodu nie sposób pominąć jego dobroczynnego wpływu na układ pokarmowy. W chorobie wrzodowej przyspiesza gojenie błony śluzowej, zmniejsza ból i nadpobudliwość nerwową, likwiduje nudności i zgagę, a także poprawia apetyt i sen. Miód reguluje pracę jelit, jest stosowany zarówno przy biegunkach, jak i przewlekłych zaparciach. Osłania także błonę śluzową żołądka, hamuje rozwój bakterii Helicobacter pylorii, które mogą być przyczyną wrzodów żołądka i dwunastnicy.

Miód stosuje się także wspomagająco w leczeniu chorób układu moczowego: ostrym i przewlekłym zapaleniu nerek i pęcherza, kamicy nerkowej i kamicy pęcherza moczowego. Miód zapobiega także tworzeniu się piasku i kamieni w nerkach i pęcherzu.

Miód łagodnie uspokaja, wzmacnia i regeneruje układ nerwowy, dzięki czemu stosuje się go także jako środek pomocniczy w leczeniu nerwic i bezsenności.

Przeciwwskazaniem do spożywanie miodu są reakcje alergiczne, które mogą wystąpić po zjedzeniu już niewielkich jego ilości, objawiające się zaburzeniami z przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), zmianami skórnymi (pokrzywka, wysypka, swędzenie) czy zaburzeniami ze strony układu oddechowego (nieżyt nosa, skurcz oskrzeli). Także osoby z alergiami na pyłki traw powinny spożywać miód w niewielkich ilościach obserwując reakcję organizmu (czasem alergia może wystąpić tylko na określony gatunek miodu, podczas gdy inne będę dobrze tolerowane).

Należy również pamiętać, iż miodu nie podaje się niemowlętom i małym dzieciom.

W następnym artykule znajdziecie informacje o najpopularniejszych gatunkach miodu i ich właściwościach leczniczych.

 

Źródła:

  1. Smakołyki prosto z ula, M.H. Borawska, J. Piekut, PZWL, 2004

Zdjęcia: © freeimages.com/1068457_87651157; © stockvault/honey-comb127836.

Bądź Społecznościowy, podziel się tym postem!

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

ZAPISZ SIĘ NA WIZYTĘ